Antwoord op het bericht van Peter de Neef
Peter de Neef
Niet te bevatten…
Verbijsterd, niet te bevatten, zo maar weg.
Het moet ergens mid jaren zeventig zijn geweest. Gerard zocht iemand op toetsen voor een project met zijn band Atlas en Ashwani Bali. De bedoeling om een lp uit te brengen mislukte door externe oorzaken. Maar de vriendschap was een feit. Gerard maakte je in zijn muziek als medemuzikant beter, eigenlijk beter dan je was. Altijd opgeruimd, plezierig, hartelijk, hartverwarmend.
Na Ashwani kwamen nog verschillende samenwerkingen, van een eenmalige Shadows Tribute tot een band die ‘gewoon’ wekelijks bij elkaar kwam om lekker muziek met elkaar te maken in De Havenloods Rotterdam. Zoals zo vaak bij bandjes en muziekbijeenkomsten stoppen ze ook weer. Ik weet niet meer precies de reden. Waarschijnlijk een combinatie van veel drukte, ambities die verder gingen, andere paden.
Ik werd later schouwburgdirecteur, jij werd later een van de directeuren van de mede door jou opgerichte Rockacademie. Daar ergens, ik geloof begin 2000, kregen we weer contact. Door jou kon ik de legendarische Elvis begeleidingsband ontmoeten en ze naar mijn theater halen. Het contact met James Burton is nog lang gebleven.
Op een gegeven moment wilde je zelf weer het podium op. In Westlandtheater De Naald had ik een volle zaal voor je. De ontmoeting was zoals alle ontmoetingen, open, geïnteresseerd en hartverwarmend.
Ruim 10 jaar later kregen we weer contact via social media. We spraken af elkaar weer eens te ontmoeten.
Corona kwam. Een afspraak samen met Wim Lavooij moest helaas worden afgezegd. Toen ineens dit bericht.
Veel, heel veel sterkte Annelies, kinderen, familie en kleinkinderen.
