Antwoord op het bericht van Marjanneke de Jong
Marjanneke de Jong
Lieve familie van Ad,
Ik wil jullie veel sterkte wensen met het verlies van Ad. Vanaf het overlijden van Riet hebben we zo af en toe teksten uitgewisseld die ons aanspraken. Na het overlijden van mijn opa, Bas, bij wie Ad regelmatig op bezoek ging of telefonisch een praatje maakte (of misschien is ‘gesprekken voeren’ een betere benaming gezien de lengte…) over onder andere scheepvaart kreeg ik van hem deze tekst die ik jullie nu graag teruggeef.
Hartelijke groet,
Marjanneke de Jong
**Het verhaal van een schip**
ik droomde
ik liep langs het strand van de zee
voor mij de eindeloze watervlakte
een schip lichtte het anker
en voer weg in de koele morgenwind
het begin van een reis naar ……….
ja, waarnaar toe?
naar de overkant, maar waar?
in elk geval: om jaloers te worden
die vrijheid, dat uitvaren op de vleugels van de wind
ik bleef staan kijken
maar toch nog plots verdween het schip achter de horizon
mijn schip was weg
ik voelde een gemis, het schip niet
het schip was weliswaar uit mijn gezicht verdwenen
en ik zag het niet meer, hoe ik ook keek
maar op hetzelfde moment
zijn er anderen die het schip zien aankomen
zij zien iets in de verte aankomen
een schip met alle kracht, in volle vaart
en ook zij staan verwonderd te kijken
hoe mooi zoiets is
zij staan klaar om het in te halen
misschien – zo dacht ik – is dát het kenmerk van sterven
vertrekken, met weemoed door velen nagestaard
en toch verwelkomd worden door bekenden
in een onbekende haven
aan de overkant