24 uur per dag bereikbaar06 –⁠ 43 94 22 18

Antwoord op het bericht van Anjolina Huijgen

  1. Anjolina Huijgen

    Ik weet niet wat ik moet zeggen, want er zijn geen woorden die de hoeveelheid lading aan pijn en verdriet deze onwerkelijkheid en verlies kunnen omschrijven. Het is erger als erg. Het is wreder als wreed. Maar weet dat ik hem niet zal herinneren als het “ongeluk” maar als het jongetje dat met een verlegen glimlachje achter papa zijn benen verschol, omdat de grote buurtkinderen toch nog behoorlijk spannend waren. Ik herinner me hem als het jongetje dat nerf-gun pijltjes af schoot en wij ze moesten vangen. Die avond hebben we zo gelachen. Die herinnering, dat lachje en die rode wangen van de slaap zijn mijn laatste herinneringen aan hem. En oh wat zijn ze prachtig. Het is onwerkelijk dat we dat lachje nu nooit meer gaan horen, maar hem vergeten doen we zeker niet. Ik laat hem nooit meer los, hij zit diep in mijn hart. Wat voor hem elke keer weer klopt. Hij heeft een ere plekje in mijn gedachtes, in mijn kamer en later in mijn eigen kleuterklasje als ik kleuterjuf word. Zev is voor mij niet het jongetje van het ongeluk, maar het aller liefste jongetje met de meest glanzende bruine ogen die ik ooit heb gezien. Zijn glimlachje laat mijn borst nog altijd warmer aan voelen. En die warmte, die verdwijnt nooit. Gecondoleerd, Chriss, Melissa en Eliah. Weet dat ik aan jullie denk. Elke seconden van de dag. Elke traan die over mijn wang rolt is voor jullie. En geloof me, dat zijn er heel heel heel veel.

Uw antwoord

Wordt niet op de website getoond.
Terug naar de berichten voor Zev Bras