Antwoord op het bericht van Paul Hermans
Paul Hermans
Margreet, Margriet, Grietje,
Morgen, op je verjaardag, zouden we elkaar treffen, zoals we dat één of twee keer per jaar deden, voor een creatieve middag.
Maar je bent er niet meer… In plaats van te bespreken wat we zouden doen, lees ik nu per toeval dat je dit leven hebt verlaten. Dat raakt me, en maakt me stil en verdrietig.
Je kon met een ontwapenende, bijna kinderlijke lichtheid naar het leven kijken, terwijl je het vaak ook zo onnoemelijk zwaar had. Die zachtheid en die kracht samen waren zo eigen aan jou.
Morgen zal ik je in stilte herdenken. Ik hoop dat je tere ziel rust heeft gevonden, en dat je nu licht mag zijn, vrij van zwaarte, gedragen door iets groters, waar woorden niet meer nodig zijn.