Antwoord op het bericht van Mildo
Mildo
Ach Margreet. Ik miste je al lang, maar wat zal je gemist worden door de anderen. Voor mij was je als buurmeisje mijn lichtpunt op een verdere donkere Hordijk. Als ik naar huis liep kon het gebeuren dat je op je zwarte herenfiets naast me kwam rijden. Soms zelf een hand op mijn schouder om je evenwicht te bewaren. Dat waren bijzondere momenten waarin jij vertelde over al je plannen en tegelijkertijd mij uit mijn somberheid trok. Het leek of het leven jou lachend, met de zon op je pad, tegemoet kwam. Later leerde ik dat er ook een andere kant was. Dat verdiepte onze band. Ik heb de afgelopen dagen al je brieven en kaartjes aan mij opnieuw gelezen. De bijgevoegde kaart stuurde je in de zomer van 1990 naar me. Het was je favoriet op dat moment die hing boven je bureau. Nu was blijkbaar de zandzak zwaarder dan de luchtballon.
Heel veel sterkte aan Annelies en alle andere familie en vrienden.
Mildo (mildo1971@outlook.com)