Antwoord op het bericht van Roger Vingerhoeds
Roger Vingerhoeds
Mijn eerste herinnering aan Leonie is uit 2010, ze kwam solliciteren en ik zat in de sollicitatiecommissie. ‘Ik heb dyslexie’ was 1 van de dingen die ze als eerste zei maar tjonge, wat een spraakwaterval. Haar welbespraaktheid viel me op, waarbij ze ook nog eens sneller dacht dan dat ze sprak, waardoor er halverwege een zin alvast werd begonnen aan de volgende zin. Het ontbrekende deel moest je zelf maar invullen. Het tekent Leonie, een snelle denker, een creatieve geest, en met antennes waarmee ze goed aanvoelde wat er bij mensen en in groepen speelde aan gevoeligheden.
Haat tomeloze enthousiasme was besmettelijk en een waardevolle aanvulling voor ons team. Ik heb 15 jaar met haar mogen samenwerken, soms meer en soms minder intensief,
maar altijd met veel plezier en zonder moeite.
Veel bewondering heb ik ook voor haar onuitputtelijke energie en positiviteit die vooral tot uiting kwam toen ze ziek werd. Vanuit het ziekenhuis, met een wintermuts op, zichtbaar getekend door de behandelingen, nam ze deel aan Teams-vergaderingen alsof er niets aan de hand was, en scherp als altijd. Veel respect! Ik ga haar missen…….Roger❤