Lieve Trudy, in de afgelopen maanden hadden wij het voorrecht om met jou en Willem op te trekken. Om een stukje naast jullie te lopen op het pad van ziek zijn, de hoop op beter worden, afscheid nemen en uiteindelijk de dood.
Tijdens onze eerste ontmoeting schonk jij Frank een hondenbeeldje.
En al snel bleek: jij bent geen vrouw voor een vast stramien. Bij jou moet/mag alles anders. Je koos dan ook voor een Afscheid bij leven. Zodat je zelf iedereen nog kon bedanken (met sommigen een appeltje kon schillen) en afscheid nemen. Samen maakten we een plan.
Maar eerst moest je beter worden om nog één keer naar jouw geliefde stad Parijs te gaan. Toen bleek dat jouw levenslijn niet steeg maar daalde, ben je met Stichting Ambulance Wens Nederland naar Parijs gegaan. De mensen van de Wensambu vervulden niet alleen jouw wens maar gaven jou en Willem ook een groot cadeau, namelijk een pakket vol aandacht, toewijding en liefde.
Toen je terug kwam uit Parijs was daar jouw Afscheid bij leven.
Je wil bleef onverminderd krachtig, maar je energie nam af. Daardoor kon je niet meer op je eigen afscheidsbijeenkomst zijn. Jouw wens was dat het door zou gaan, ook zonder jouw fysieke aanwezigheid. En dat hebben we gedaan, al was het voor ons ook een beetje wennen. Het werd een waardevolle middag zonder grafstemming. Waarbij jouw gasten zeiden: ‘typisch Trudy’.
Op de dag van de afscheidsbijeenkomst viel jouw hondenbeeldje bij Frank thuis van de plank en braken de pootjes af. En in de vroege morgen na de afscheidsbijeenkomst verliet jij ons definitief.
Dankjewel voor alles. Vergeten zullen we je nooit. Rust zacht, lieve Trudy.
Met heel veel dank aan de geweldige faciliteiten en flexibiliteit vanuit Cindy en haar team van WiQui Events & More te Zwijndrecht. En onze altijd positieve collega Patricia.
